یه لنگه کفش
...ت م ا م ن ا ت م ا م م ن ب ا ت و ت م ام م ی ش و د...
آسمانم باز بي مهتاب شده، شكايتي ندارم. ديگر از اين آسمان دريوزه چیزي طلب نمي كنم. دلم باران هم نمي خواهد. بگذار خشكسالي در دشت گونه هايم سله ببندد. بگذار نگاهم نيز در اين خشكسالي سهيم باشد بر آستانه. گلايه ندارم، از استغاثه خسته ام... دلم ميخواهد در دشت جنون، اسب فرياد را تا نهايت نفسم بتازانم و بي رمق و خسته، ميهمان كهف رهايي شوم، به خواب صد ساله اي! ... پيش از آن كاش، به دادم برسي... ... ... در كدام سحرگاه طلوع خواهي كرد خورشيدكم؟ 
... در سيطره شب، در پرسه ي كوچه به كوچه ي عواطف معلق بشر(؟ 
) ي ، روي موسيقي شكستن قامت زرد و خشكيده ي برگ به برگ طراوت سبز درخت اميدواري كه به پاي عقربه ها ريخته، اينجا كه هيچكس هم نيست، گم شده ام. 
درميان خطوط آشفته ي كف دستم گم شده ام!! 
*******
| Design By : Night Skin |
LinkDump
